تو باور نکن اما من ...عاشقم!!

تو را من دوست میدارم... تو هم آیا مرا؟

اینم آدرس جدید وبلاگم:

           www.ashk-bir-hayal.persianblog.ir

 

مجبور شدم عوضش کنم چون بلاگفا قالب این وبلاگم رو

 

خودبه خود عوض کرد و دیگه هیچ قالبی رو هم به جای

 

این قبول نکرد

 

                            منتظرتون هستم:شقایق

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام اردیبهشت 1389ساعت   توسط شقایق  | 

واژه های باران

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند

مثل آسمانی که امشب می بارد....

و اینک باران

بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند

و چشمانم را نوازش می دهد

تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم
 
شاید...
 
 
 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389ساعت   توسط شقایق  | 

به یاد من باش

 

 

داداشی اگه به وبلاگم سر زدی یه نشونی از خودت برام بذار...

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389ساعت   توسط شقایق  | 

 

ازت ممنون که انتظارم و تموم کردی

 

ای بارون ببار منو خیس کن 

 

شاید خوابم

 

اگه خوابم بیدارم کن

 

بزن تو صورتم بگو که الان کنارمه

 

ممنونم خدا

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم دی 1387ساعت   توسط شقایق  | 

دو راهی

 

   

   زندگی روز به روز سخت تر میشه،فک نمیکنم بتونم از پسش بر بیام

                      

                      کم آوردم،ترس تمام وجودمو گرفته...

    

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه هفتم دی 1387ساعت   توسط شقایق  | 

آخر راه من و تو...

 

 

اون که يه سالي بود غصه شو ميخوردم

 

ديدي چه راحت گفت تو دلش مردم؟؟؟

 

 

رفتي اما من يک سال تمام با اشک سر کردم و همه کسايي که دور وبرم

 

بودن از خودم روندم به حرفاشون گوش نکردم بهشون گفتم عاشق نيستين

 

تا بفهمين من چه حالي دارم، دل اونا رو شکستم و  منتظر تو شدم، منتظر

 

روزي که دوباره برگردي,روزي که يادت بياد قسم خوردي تنهام نميذاري، 

 

به ياد بياري لحظه اي رو که گفتي نميخوام همديگرو گم کنيم؟؟؟

 

 

 

منو بگير از اين روزاي دربه در,از اين روزا از اين شباي بي ثمر

 

منو ببر به خاطرات رفته مون ,روزايي که تو جا گذاشتي پشت سر

 

تو کوچه ها نميشه بي تو پرسه زد ,خيابونا غريب و غم گرفته ان

 

کجا برم چرا نميرسم به تو ,کجايي پس چرا نميرسي به من

 

حالا که نيستم اشکاتو کي پاک کنه,کي عاشقونه مينويسه اسمتو؟؟

 

بدون من هزار سال ديگه هم بدون کسي نميشکنه طلسمتو...

 

چقدر حرف مونده و نميشنوي ,چقدر راه مونده و نميکشم

 

ببين کجاي قصه پس زدي منو،محاله بي پناه تر از اين بشم!!

 

غريبه گي نکن دلم غريبه نيست,همونه که برات ستاره چيده بود

 

بگو که يادته بگو که يادته همون که گفتي از خدا رسيده بود

 

تو شونتو نمي سپري به هق هقم ,نه ميگي عاشقي نه ميگم عاشقم

 

نه تو ديگه برام اون عشق سابقي نه من ديگه برات گل شقايقم...
   

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دوم آذر 1387ساعت   توسط شقایق  | 

 

 

 

 

به همین زودی آپ میکنم منتظرم باشید

 

 

 

                                                                                                    به امید دیدار  

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم آبان 1387ساعت   توسط شقایق  | 

هر چه دارم از تو دارم...

 

 

 

هر چه دارم از تو دارم ای همه دار و ندارم

 

با تو آرومم و بی تو بی قرار بی قرارم

 

گفتی باشم حالا هستم چشم به راهه یه نگاهت

 

می دونم منو میبینی که نشستم سر راهت

 

با تو کوچه های بن بست میرسن به کهکشونها

 

با تو بیراهه یه راهه به نشون بی نشونها

 

اونا که از تو نشونی روی پیشونی ندارن

 

داغشون رو دلشونه خم به ابرو نمیارن

 

رسم من فرشتگی نیست من که درگیر زمینم

 

تو خودت اینو می خواستی من یه آدمم همینم

 

اونی که رو دوش خسته ش یه امانت از تو داره

 

گاهی کم میاره اما این امانتو میاره...

 

 

  

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت   توسط شقایق  | 

تولد

 

 

سلام

 

خیلی دیره ولی بازم میگم:

 

عید همگی مبارک،امیدوارم سال خوبی داشته باشین

 

 

شقایق خانوم ۵ روزه دیگه یعنی۳۱ اردیبهشت ماه میره تو ۲۰ سال،ولی

 

راستشو بخواین اصلا" خوشحال نیستم ،این روزا برام خیلی سخت

 

میگذره،دیوونه نشم خوبه...

 

این آپ مثلا" واسه تولدمه که بیشتر شبیه عذاست تا تولد... 

 

بیشتر از این ازم انتظار نداشته باشین،ایشالا تو تابستون سعی میکنم زود

 

زود آپ کنم البته اگه زنده موندم،از همتون به خاطر اینکه منو فراموش

 

نکردین یه دنیا ممنونم

                                                                                  دوستون دارم

 

                     

                             تولدمم مبارک

 

 

پ.ن: ای کاش بودی و میدیدی...

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت   توسط شقایق  | 

آشیان خوشبختی

 

آن دم که از تو مي نويسم

 

شايد چيزي را مي جويم

 

شايد مي نويسم تا پيدا کنم

 

چه لبخند تلخي است !!

                                       

                                     زمانيکه...

 

کبوتري آشيان خوشبختي گذشته اش را  مي يابد و بوي گمشده هايش را

 

دوباره احساس مي کند

 
 

                           و با سلامي گرم


 

                                                       خدا حافظ ميگويد

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت   توسط شقایق  | 

 

 

        دیگه خسته شدم از انتظار برگرد......

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم دی 1386ساعت   توسط شقایق 

براي تو...

 

براي تو...

 

نميدانم از کجاي اين دل زخمي بگوييم

 

از دلي که گناهش کودک بودنش است

 

بي کينه بودنش و بهانه گيري هاي رسوا گرش

 

از احساسي بگويم که روزي شيشه بود اما امروز سنگ است

 

از رويايي که حقيقت فاصله آن بود

 

يا از صدايي بگويم که به جرم عشق بايد حبس ابد بکشد

 

يا از رندي عقلم بگويم که شيشه را سنگ کرد

 

يا از سادگي احساسي بگويم که زخم خورده هزاران حرف شد

 

هزاران حرف از نگاه غريبه ي عاشق نما!

 

نميدانم...

 

اما امروز سوگند ياد ميکنم که مثل آنها نشوم

 

 

پ.ن:حقیقت فاصله چی بود بی وفا؟

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم دی 1386ساعت   توسط شقایق  | 

و تو ...

 

 

تو رفتي

 

فقط با يك سكوت؟!

 

و من ماندم

 

فقط با يك ترانه

 

ازميان ترانه هايم

 

همه را سوزاندم

 

كه نه سوزاندي!

 

فقط ترانه ي آخر مانده است

 

كه آن هم ناخوانده مي ماند!

 

چه ناخوانده آمدي!

 

چه ناخوانده رفتي!

 

و من به چه گناهي ناخوانده ماند؟!

 

 

پ.ن: غریبه آشنا چرا؟؟؟

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت   توسط شقایق  | 

تکرار...

 

 

امشب تمام حوصله ام را
                                

                                   

                                  در يک کلمه کوتاه

                                                                  

                                                                   در "تو"

                           

                        خلاصه کردم...

 

 

 

اي کاش ميشد يکبار

  

                               تنها همين يکبار...

  

                                                                تکرارميشدي                        

        

                                      تکرار!

 

 

 پ.ن: دلم خیلی واست تنگ شده

                                                  برگرد...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت   توسط شقایق  | 

پرواز

 

وقتي خدا شما را به لبه پرتگاهي هدايت کرد  

 

کاملا"به او اعتماد کنيد

 

چون يکي از اين دو اتفاق خواهد افتاد:

 

او شما را ميگيرد اگر بيفتيد 

 

يا اينکه يادتان ميدهد چگونه پروازکنيد

 

 

پ.ن: خدايا پرواز کردن رو بهم ياد بده

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم مهر 1386ساعت   توسط شقایق  |